کنکور اندیشمندانه با
موسسه آموزشی اندیشه

اخبار موسسه اندیشه

اخبار- موسسه علمی آموزشی اندیشه
مسائلی كه در مذهبی بارآوردن كودك باید مد نظر داشت
مسائلی كه در مذهبی بارآوردن كودك باید مد نظر داشت اصول پرورش مذهبی : در این مبحث اصول و نكاتی كه رعایت آن از طرف والدین و مربی جهت پرورش صحیح مذهبی كودك ضرورت دارد مطرح می شود: 1- اصل حب: اساس تربیت در سال های اولیه تولد بر روی محبت است . كودك باید چنان خوگیرد كه از آنچه مورد نظرش نیست چشم بپوشد . به عبارت دیگر مربی بدون سختگیری بسیار در برابر عمل نادرست كودك باید بگوید "آن را دوست ندا ...
تاریخ ایجاد : ۱۳۹۴/۰۶/۰۷ آخرین بروزرسانی: ۱۳۹۸/۰۶/۲۹ تعداد بازدید: 7583

مسائلی كه در مذهبی بارآوردن كودك باید مد نظر داشت

اصول پرورش مذهبی :

در این مبحث اصول و نكاتی كه رعایت آن از طرف والدین و مربی جهت پرورش صحیح مذهبی كودك ضرورت دارد مطرح می شود:

1- اصل حب: اساس تربیت در سال های اولیه تولد بر روی محبت است . كودك باید چنان خوگیرد كه از آنچه مورد نظرش نیست چشم بپوشد . به عبارت دیگر مربی بدون سختگیری بسیار در برابر عمل نادرست كودك باید بگوید "آن را دوست ندارم" و در برابر عمل نیكویش باید بگوید "آن را دوست دارم" و طفل باید رفتار و كردارش را بر روی این دو جنبه ( دوست دارم - دوست ندارم ) والدین قراردهد. این امر از راه نگاه محبت آمیز و یا نفرت آمیز والدین ، سخن رضایت آمیز، سكوت ، بی اعتنایی یا اعتنا، ابراز مهر و یا خشم والدین امكان پذیر است و در طی آن كودك باید مزایای دوست داشتن و زیان های دوست نداشتن والدین را دریابد.

2- اصل تشویق : كودك هر عمل نیكی كه انجام داد انتظار پاداشی دارد و والدین باید این انتظار را برآورده كنند. اما باید توجه داشت كه تشویق نباید به صورت رشوه درآید.

كودك باید عمل خوب را به عنوان وظیفه شخصی و اجتماعی انجام دهد بدون این كه توقعی برای ستایش آن داشته باشد ؛ ولی والدین به این عنوان كه او فردی وظیفه شناس است باید تشویقش كنند.

تشویق بهتر است صورت مالی پیدا نكند ؛ مثلاً هرگز نباید گفت اگر نماز خواندی به تو هزار ریال می دهم ، بلكه اولاً او باید خواندن نماز را مانند دیگر اعضای خانواده وظیفه خود بداند ؛ ثانیاً تشویق ما از او به عنوان ابراز رضایت از انجام وظیفه اش باشد یعنی نشان دهیم كه از عملش خشنودیم و بعد درسنین بالاتر به او بفهمانیم كه خدا هم از این عمل خشنود است.

بهتر است تشویقات مكرر نباشد زیرا در آن صورت ارزش واقعی تشویق از میان می رود.

تشویق ، بی اندازه زیاد نباشد بدان گونه كه اگر كودك ، عملی مهم تر و ارزنده تر انجام داد دیگر لغتی برای وصف رضایت بسیار خود از آن عمل نداشته باشیم.

همیشه تشویق در حدی باشد كه در آن آدمی برای وصول به مدارج عالی تر و جلب رضایت بیشتر والدین و آفریدگار مجال بیشتری داشته باشد. از حدود هشت سالگی می توان گفت كه نتیجه دوست داشتن خدا ، بهشتی با چنان نعمت ها و لذتهاست و نتیجه دوست نداشتن او عـِقاب و كیفر است.

این روش در قرآن هم مورد نظر است و آیات بسیاری نشان می دهند كه خدا فلان عمل و یا عاملین فلان رفتار را دوست دارد یا ندارد.

مسئله مهم در این امر آن است كه گاهی سخت گیری و خشم و غضب در طریق تربیت لازم است ولی نباید بیشتر از محبت و اعتدال باشد. تجارب نشان می دهد كه مذهبی ترین افراد در خانواده های با محبت و معتدل و مهربان و پرورش یافته اند. كمبود محبت موجب احساس تنهایی و غربت می شود، و حتی ممكن است زمینه های خطرناكی چون فرار از خانه ، خودكشی و خودفروشی را فراهم آورد.

 

 

3- اصل سندیت و اعمال قدرت والدین : در آن هنگام كه كودك به عللی بخواهد اصول مورد نظر را رعایت نكند و تنها مجری نظرات خود باشد والدین باید اعمال قدرت كنند ، امر و نهی كنند و در اجرای آن كمال مراقبت را نمایند. والدین در تمام مراحل تربیتی مادام كه مسئولیت سرپرستی كودك را بر عهده دارند به صورت مستقیم و پس از آن به صورت غیر مستقیم نقش پندگویی و تذكر و تسلط و اقتدار خود را حفظ كنند ؛ حتی در روایات اسلامی ، برای كودكان متمرد از دستوروالدین سخن از تنبیه به میان آمده است منتهی اغلب به معنای لغوی آن یعنی آگاه كردن است و یا تنبیهی كه موجب دیه شود.

4- اصل اعتدال: در پرورش مذهبی رعایت اعتدال نیز یك اصل است، هرگز نباید تكلیف برای كودك شاق باشد فی المثل به فرموده معصوم (ع ) كودك را با خود به مسجد ببرید ولی هرگز طول ندهید . او را به نماز تشویق كنید ولی به نماز شب و انجام نوافل وادارش نكنید. به روزه تشویقش كنید ولی هر وقت كه خسته و گرسنه شد او را وادار به افطار نمایید ( امام صادق ع ).

كودك را به مجالسی كه برای احیاء تشكیل می شود در صورت عدم تمایل نبرید ؛ اجبارش نكنید كه حتماً بیدار بماند . حتی در سخنی از معصوم آمده است كه ما كودكان را وا می داریم كه نمازظهر وعصر را با هم بخوانند و نیز مغرب و عشاء را در یك موقع و به دنبال هم بخوانند. انجام تكالیف مذهبی به صورتی نباشد كه كودك یك بار در ظهر و یك بار دیگر در عصر خود را آماده نماز كند و از این باب احساس رنج نماید.

 

 

5- اصل پیرایش محیط : در تربیت اسلامی كوشش می شود كه محیط از هرگونه بد آموزی و عامل انحرافی دور باشد. بدین سان در محیط خانه ، مدرسه و اجتماع بدآموزی و انحراف نیست و به عبارت دیگر عامل تربیتی و اجتماعی یكدیگر را خنثی نمی كنند. وسائل سمعی و بصری و ارتباط جمعی در جهت خلاف پرورش مذهبی نباید باشد. مربی باید خود را موظف به رعایت این جوانب بداند.

 

اخبار مرتبط

دیدگاه کاربران

نتیجه ای یافت نشد.

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی، جهت ثبت نظر به سایت واردشوید